Gewond maar niet verslagen, verslag van een bezoeker

We hebben gevraagd of iemand die bij de lezing van Dennis van Esch aanwezig was een verslag wilde maken over hoe hij de avond heeft meegemaakt.
Arnout, dank je wel voor het mooie verslag. En wellicht tot de volgende keer bij het vcij.

Gewond maar niet verslagen
Een uitnodiging om een lezing tijdens het Veteranen Café bij te wonen. De man die de lezing ging geven werd voorgesteld als Dennis van Esch, ‘ultieme doorzetter’ met ‘de blik naar voren’. Daar was geen woord van gelogen. Boven ‘de Deel’ in IJsselstein is een ruimte met een bar waar diverse veteranen uit IJsselstein elkaar regelmatig ontmoeten, kortweg ‘Veteranen Café’. De avond waarop Dennis zijn verhaal deelt was voor diverse bezoekers de eerste keer in dit café. Ook een aantal nieuwe veteranen wisten de weg te vinden.

lezing_hd_1
De begroeting was voor iedereen hartelijk en informeel. Als snel startte Dennis met zijn persoonlijke herinneringen. Ondersteund door beelden vertelde hij over zijn keuze voor fysiek actieve werk, de opleiding bij defensie, zijn ervaringen in Afghanistan en het werk daar.

De beelden en de beschrijvingen waren voor de aanwezigen erg herkenbaar. De locatie van de vooruitgeschoven post in Afghanistan, de patrouilles en de wijze waarop contact werd (en wordt) onderhouden met de lokale bevolking was voor Dennis en collega’s niet veel anders als bij missies anderen aan hebben deelgenomen. Ook de gevaren waren en zijn niet veel anders. Dennis kent één van die gevaren van heel dichtbij. De rust en humor waarmee Dennis beschreef hoe hij zijn benen verloor was bijzonder. Heel droog en zonder verfraaiingen gaf hij een beeld van wat heeft geleid tot zijn huidig werk en leven. Hoe hij, zijn familie en zijn collega’s elk zijn omgegaan met de gevoelens die volgden uit het ontploffen van een ‘bermbom’ onder zijn voeten. Zonder moeite schetste hij zijn ervaringen en emoties in die periode.
De periode in het ziekenhuis, de revalidatie en reacties van familie en collega’s waren voor de verschillende aanwezigen heel herkenbaar. Ook de rol van defensie bij het revalideren kwam aan bod. Hier kwamen een aantal aanwezigen er achter dat er wel iets veranderd is, maar nog veel te wensen over blijft.
Dennis geeft aan zijn plek te hebben gevonden in Oirschot. Niet meer in dienst, maar als burger houdt hij zich bezig met wat hij leuk vindt. Met zijn positieve manier van doen, met de ‘niet lullen maar poetsen’ mentaliteit en met de wijze waarop hij in zijn lezing zonder spijt terug kijkt, maakt deze topsporter de omschrijving ‘ultieme doorzetter’ zeker waar.
Veteranen dank jullie wel voor de uitnodiging en Dennis hartelijk dank voor jouw openhartige blik in een wereld die de meesten alleen als nieuws item kennen.
Arnout Jonkers

Reageren is niet mogelijk